Jego Serce 2 2021

data dodania: sobota, 10.04.2021

W najnowższym numerze znajdziemy:

1. Słowo ks. proboszcza - 2021 jak 2020... 

2. Życie sakramentalne parafii - chrzest - Karolina Sokołowska

3. Portrety kapłanó naszej parafii - ks. prob. Jerzy Juja i ks. wikariusz Jóżef Kubow - Małgorzata Uramowska

4. Misje święte w naszej parafii - Krzysztof Łopusiewicz

5. Słów kilka o naszej zabytkowej świątyni - Paweł Kaszczyński 

6. Katecheza w latach 1981 - 1990 - Renata Lisek 

7. Początki duszpasterstwa młodzieży w naszej parafii - Joanna Uramowska

8. Ballada na 40 lecie parafii - Daniel Galas

9. Wiersze dla dzieci na 40. lecie parafii - Elżbieta Dzierżyńska 

10. Wprowadzenie relikwii bł. Edmunda Bojanowskiego do parafii - relacja

11. Certyfikat relikwii I stopnia bł. Edmunda Bojanowskiego

12. List postulatora procesu kanonizacyjnego bł. Edmunda Bojanowskiego do naszej parafii, w związku z wprowadzeniem relikwii - ks. Paweł Malecha (Rzym)

13. O św. Urszuli Ledóchowskiej przed wprowadzeniem relikwii - s. Małgorzata Krupecka SJK

14. Nowenna do św. Urszuli Ledóchowskiej - którą będziemy odprawiać od soboty 17 kwietnia do 26 kwietnia.   

15. Rekolekcja szkolne w Arce - Marta Kaczmarek

16. Ekstremalna Droga Krzyżowa - Łukasz Frański 

17. Wspomnienia o śp. dr. Ryszardzie Kozieł - ks. proboszcz Tomasz Sobolewski i dr. Marek Ratajczak 

18. Wkładka Sątopska:

- List postulatora procesu kanonizacyjnego bł. Edmunda Bojanowskiego do naszej parafii (św. Andrzeja Boboli w Sątopach), w związku z wprowadzeniem relikwii - ks. Paweł Malecha (Rzym)

- kult Świętych - promocją świętości. Bł. Edmund Bojanowski w naszej Sątopskiej parafii

19. Odpowiedź na artykuł "Szczepionka kosztem życia i cierpienia dzieci"

20. KRONIKA PARAFIALNA

21. FOTOREPORTAŻ  

Pobierz numer

Jego Serce 1 2021

data dodania: sobota, 06.03.2021

W najnowższym numerze znajdziemy:

1. Słowo ks. proboszcza - O świętość trzeba walczyć... 

2. Kult świętych w Kościele - K. Łopusiewicz

3. Relikwie w Kościele - K. Sokołowska

4. Nowenny - P. Kaszczyński

5. Uramowska Każdy z nas jest powołany do świętości - J. Uramowska 

6. BALLADA O KULCIE ŚWIĘTYCH - D. Galas

7. Prostota - Dobroć - Życie o Bł. Edmundzie Bojanowskim - s. M. Rut Szymanowska

8. O pandemii inaczej - A. Ostojski 

9. Patrzenie na dzisiejszy świat... Agata

10. Podpalono antyaborcyjną furgonetkę! - z prasy katolickiej 

11. Refleksje z ostatnich wydarzeń społecznych w Polsce - MK

12. Szczepionki kosztem życia i cierpienia dzieci - E. Gromadzka

13. NOWY TOMYŚL W POLSKICH RĘKACH - R. Gromadzki

14. Sprawozdanie roczne z działań materialnych i plan na rok 2020

15. POŚWIĘCENIE ŚWIEC 7.02.2021  

16. Okoliczności powstania naszej parafii - W. Budzisz

17. Nowenna do bł. Edmunda Bojanowskiego - którą będziemy odprawiać od soboty 13 marca do 21 marca.  

18. Recenzja książki: Mocni ojcowie, mocne córki - K. Sokołowska

19. Wkładka Sątopska:

- Renowacja rzeźb i obrazów w kościele św. Andrzeja w Sątopach - M. Pietkuń

- Sprawozdanie roczne z działań materialno - administracyjnych w parafii w roku 2020

20. KRONIKA PARAFIALNA

21. FOTOREPORTAŻ  

 

O świętość trzeba walczyć...

Kochani Parafianie!


                        Rok 2021, który całkiem niedawno rozpoczęliśmy jest dla nas szczególny. A wszystko dlatego, że 40 lat temu dekretem Arcybiskupa Jerzego Stroby – Metropolity Poznańskiego (z dnia 20 maja 1981 r.) – 1 czerwca 1981 r. powstała w Nowym Tomyślu nowa parafia. I w tym roku chcemy przeżyć swoisty jubileusz 40-lecia naszej wspólnoty. Pamiętamy ze Starego Testamentu, że czterdzieści lat wędrował naród wybrany po pustyni, z powodu swojego nieposłuszeństwa wobec Boga. Ten czas stał się okresem dojrzewania młodego pokolenia, które miało zająć ziemię Kanaan i rozpocząć nowe dzieje Izraela. Chcemy więc przeżywając jubileusz jako wspólnota parafialna, wejść w nową jakość wiary i rozumienia Kościoła. Jest wielu parafian, którzy tworzyli od podstaw nową parafię, pomagając ks. proboszczowi Jerzemu Juji w sprawach materialnych, administracyjnych i duszpasterskich. Nie było łatwo, chociaż była świątynia, ale nie było własnego zaplecza duszpasterskiego (plebani ani salek katechetycznych). Trzeba było czekać aż 14 lat na powstanie nowego Domu Parafialnego  z salkami duszpasterskimi i mieszkaniami dla księży. Myślę, że ponad połowa parafian urodziła się po roku 1981 i jest całkowicie od „Serca Jezusa”. Będziemy chcieli w tym roku uczcić to 40-lecie, przede wszystkim zbliżając się do Jezusa, najpierw w tajemnicy Jego Serca, następnie w rozumieniu ogromnej Bożej Miłości, objawionej na Krzyżu w śmierci i zmartwychwstaniu Syna Bożego, a następnie w otwarciu się na wypełnianie woli Bożej.

                        Przeżywając 40-lecie, będziemy chcieli na nowo odkryć tajemnicę świętości. Wielu jest świętych, tych ogłoszonych przez Kościół, wyniesionych na ołtarze. W liturgii wspominamy ich prawie codziennie. Wielu znamy dobrze i są naszymi przyjaciółmi. Ale trzeba wciąż na nowo podejmować katechezę ich świętości, aby ich żar miłości do Jezusa i do Królestwa Bożego zapalał i nas do tego samego. Ich świętość ma stawać się dla nas wzorem, abyśmy i my walczyli wytrwale o szczęśliwą wieczność, poprzez zdobywanie cnót chrześcijańskich. Kult świętych w Kościele Katolickim ma długą tradycję i polega zasadniczo na trzech praktykach: naśladownictwie, szacunku okazywanemu wizerunkom (obrazom, figurom) świętych i zwracaniu się do tych bohaterów wiary (modlitwa świętych). Powszechna jest dzisiaj praktyka „łańcuchów (skrzynek) modlitwy”. Wiele osób wierzących jest            w grupie telefonicznej czy mailowej i kiedy pada prośba o konkretną modlitwę, zaczyna się ich szturm do nieba. Prosimy więc naszych braci i siostry o wsparcie modlitewne. Zamiast jednej osoby modli się 20, 50 czy setki. A wszystko po to, aby Pan Bóg dał nam znać, jaka jest Jego wola w danej sprawie. Jeśli mamy takie zaufanie do bliźnich we wspólnocie Kościoła, to tym bardziej można je mieć i na pewno jeszcze większe do tych, których Kościół wyniósł na ołtarze, a są Oni już w niebie, blisko Boga. Ich bliskość Stwórcy i Zbawcy powoduje, że ich modlitwa w niebie jest jeszcze skuteczniejsza, mogą o wiele więcej niż my. Dlatego wciąż podejmowane są modlitwy do Świętych Pańskich.

                        W tym roku podejmujemy plan duszpasterski pod hasłem: Kult Świętych – promocją świętości! Poznając konkretnych Świętych, chcemy realnie myśleć o własnej świętości i staraniu o nią. Narzędziami tego programu będą: Niedziela z kazaniami o Świętym Pańskim, Nowenna do Świętego, udanie się do Sanktuarium Świętego po relikwie (przedstawiciele lub grupa pielgrzymkowa) i uroczystość związana z instalacją obrazu, relikwii i rozpoczęcia kultu Świętego w parafii. Na tę chwilę będzie pięciu Świętych (Błogosławionych), których kult zaczniemy propagować w naszym kościele: bł. Edmund Bojanowski, św. Urszula Ledóchowska, bł. ks. Jerzy Popiełuszko, bł. Hanna Chrzanowska i święte Dzieci z Fatimy (Hiacynta i Franciszek). W tych duchowych staraniach nie zapomnijmy o naszym słudze Bożym Kazimierzu Hołodze. Proces beatyfikacyjny jest już rozpoczęty, zbierane są materiały i spisywane świadectwa. Co będzie liczyć się w nim najbardziej? Cud dokonany za przyczyną przyszłego świętego – jak Bóg da! Cud nie spadnie z nieba jak gwiazdka, trzeba o niego się modlić, nawet więcej – trzeba o to niebo szturmować! Kto ma to robić, jak nie mieszkańcy Nowego Tomyśla, którego mieszkańcem, lekarzem, chirurgiem, dyrektorem Szpitala był Kazimierz Hołoga? Pomyślmy, że niedalekie Pniewy mają swoją świętą – św. Urszulę, Poznań – bł. Sancję i bł. Piątkę z Wronieckiej, Kraków - … A dlaczegóż Nowy Tomyśl nie może mieć także świętego? Zróbmy więc wszystko, aby na kanwie tego jubileuszu parafii i roku duszpasterskiego o Świętych Pańskich, modlić się do Boga o rychłą beatyfikację Kazimierza Hołogi. Niech na Cmentarzu, przy grobie nie tylko świecą wciąż znicze, ale płynie gorąca modlitwa. Niech w Szpitalu nie tylko jest obecny obraz i biurko świętego jej dyrektora, ale także modlitewne westchnienia lekarzy, pielęgniarek, ale i przede wszystkim chorych o szczęśliwy zabieg, operację i powrót do zdrowia. Niech w ZSZiL nie tylko będą piękne gabloty o Patronie Szkoły i jeszcze piękniejsze Dni Patrona raz w roku, ale niech przede wszystkim niech brany będzie wzór człowieczeństwa dla nauczycieli – wychowawców i samej młodzieży. Ależ Pan Bóg daje nam przestrzeń do działania? Ileż czeka nas pracy? To dobrze, bo świat potrzebuje gorliwego i świętego świadectwa. I Pan Bóg pragnie go światu dać – przez nas: ciebie i mnie!

P.S. Zapraszam drogich parafian do spisywania świadectw na 40-lecie parafii. Co było największym przeżyciem w jej historii? Jakie wydarzenia najbardziej pamiętam? Które wywarły  na mnie największy wpływ? Co zawdzięczam mojej parafii? Proszę o spisanie świadectwa (w formie elektronicznej lub napisane ręcznie) i o dostarczanie albo na adres mailowy parafii albo osobiście do biura parafialnego. Będziemy chcieli je umieszczać w naszej gazecie Jego Serce, na stronie internetowej parafii i w Kronice parafialnej.

Na czas jubileuszu i osiągania szczytu świętości - z serca błogosławię

                                                                                                        ks. Tomasz Sobolewski
                                                                                                                    proboszcz

Jego Serce 4 2020

data dodania: poniedziałek, 26.10.2020

W nowym numerze Jego Serca znajdziemy:

1. TAK! ZA ŻYCIEM... - Słowo księdza proboszcza Tomasza Sobolewskiego

2. Fotoreportaż z Misji św. - Paweł Kaszczyński

3. Refleksje z Misji św. i Nawiedzenia Cudownej Ikony Jasnogórskiej - Renata Lisek

4. Koncert dla Maryi - Maria Tyszkowska

5. Wielkie wydarzenie w naszej parafii - Katarzyna Rekiel 

6. Ballada o Nawiedzeniu - Daniel Galas

7. Maryja gościem naszej parafii - powitanie i pożegnanie ks. proboszcza 

8. Koncerty - dla sztuki i ducha - Maria Tyszkowska

9. Ideologia gender w natarciu - Sylwia Liberkowska - Lange

10. I Komunia św. (VI - X tura) - zdjęcia grupowe

11. Analiza wypowiedzi dzieci I komunijnych - zebrała Renata Lisek 

12. Świadectwa po I Komunii św. - Lucyna i Rafał (rodzice Karola); Katarzyna i Jacek; rodzice Łukasza; Oliwka i jej mama; Wojtek i jego rodzice;

13. Kazanie I komunijne z dnia 25 lipca 2020 r. (ks. proboszcz Tomasz Sobolewski)

14. Kartka dla dzieciaków z myślami sługi Bożego Carla Acutisa

15. Fotoreportaż z Nawiedzenia Ikony Jasnogórskiej w parafii - Paweł Kaszczyński 

16. Pogrzeb śp. ks. Zbyszka Uramowskiego - słowa ks. biskupa Zd. Fortuniaka i wspomnienia rodziny

17. Sprawozdanie zakresu robót budowlanych w kosciele - Mateusz Uramowski 

18. Różaniec dzieci 2020 - ankieta i zdjęcia

19. Odrestaurowanie drewnianych figur w kosciele w Sątopach

20. Fotoreportaż z Nawiedzenia Ikony Jasnogórskiej w Sątopach - Paweł Kaszczyński 

21. Maryja gościem naszej parafii - powitanie i pożegnanie ks. proboszcza w Sątopach

22. Jestem, pamiętam, czuwam - relacja Nawiedzenia Ikony Jasnogórskiej w Sątopach - Danuta Kaczmarek 

23. I Komunia św. w Sątopach - 27 września 2020 - relacja i świadectwo rodziców Moniki

24. Duchowa praca dzieci I komunijnych z Sątop

25. Dawać nadzieję najsłabszym - o wspólnocie SantEgido - Joanna Uramowska

26. Zmarli parafianie (listopad 2019 - październik 2020) Nowy Tomyśl i Sątopy

27. Kronika parafialna

28. Ogród parafialny jesienią - fotoreportaż

TAK ZA ŻYCIEM...

Kochani Parafianie!


             Drogi Obrońco Życia! Zwyciężyliśmy!!! W Polsce nie będzie już można mordować niepełnosprawnych dzieci! Postulat inicjatywy obywatelskiej #ZATRZYMAJABORCJĘ został zrealizowany! W miniony czwartek Trybunał Konstytucyjny zniósł aborcję eugeniczną. To wielki dzień dla Polski i innych krajów, które na naszym przykładzie mogą dziś zobaczyć, że nie istnieje żadna konieczność dziejowa, która by nakazywała utrzymywać w prawie możliwość zabijania dzieci. W tym czasie jesteśmy szczególnie wdzięczni wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przez ostatnie lata angażowali się w działalność w obronie życia, a szczególnie w kolejne obywatelskie inicjatywy ustawodawcze o lepszą prawną ochronę życia! Ten wielki sukces to Was wszystkich zasługa!
(z  Fundacji Życie i Rodzina)
            Nie wszyscy się jednak cieszą! Wielu protestuje, rzuca ostre – wulgarne słowa, nawołuje do buntu, donosi do Brukseli. Atakiem protestu stał się przede wszystkim Kościół, ale także ci wszyscy, którzy odważyli się być za życiem! Jeżeli patrzeć na to oczyma wiary, to widzimy jak wkurza się diabeł, bo wymyka się mu spod kontroli prawo, które pozwalało igrać z życiem i łamać to, co powinno być święte dla każdego! Tak, życie jest święte, od samego początku aż do samego końca. I nikt nie ma prawa decydować, oprócz Boga, jak długo to życie ma trwać! Nikt nie ma prawa stawać w miejsce Boga! Trybunał Konstytucyjny uznał tzw. przesłankę eugeniczną za niezgodną z Konstytucją. Ciekawe i dające wiele do myślenia jest to, że teraz ci wszyscy, którzy przez ostatnie lata wymachiwali Konstytucją, że jest ona łamana w Polsce przez władzę, jakoś do tej Konstytucji się nie odwołują. Była dla nich święta, a teraz już nie jest święta. Wszystko więc zależy od tego, czy sprawy idą po ich myśli! Świat po wyroku Trybunały Konstytucyjnego nie stanie się piekłem dla kobiet, stanie się bardziej Bożym. A jeżeli Bóg jest na I miejscu, to wtedy człowiek jest wstanie coraz bardziej otwierać się na Jego nowe błogosławieństwa! To wtedy naród jest wstanie przyjąć nowe zadania, nie tylko dla siebie ale także dla innych narodów! I tutaj widzę szansę na jakieś nowe otwarcie duchowe dla naszej Ojczyzny! Jakieś oczyszczenie, uzdrowienie albo uświęcenie…
            Myślę, że w tej walce o zachowywanie Prawa Bożego w naszej Ojczyźnie, w pełniejszym wymiarze (jeśli chodzi tylko o V Przykazanie) był polski papież św. Jan Paweł II, który wielokrotnie nawoływał także w Polsce o pełne prawo do życia każdej ludzkiej osoby (od poczęcia aż do naturalnej śmierci). Swoją cegiełkę dołożył także, jeszcze nie ogłoszony błogosławionym, ale będącym już w niebie kardynał Stefan Wyszyński. Może to była jego kolejna ofiara na polskiej ziemi (po internowaniu i po szkalowaniu), która przyczyniła się do poszerzenia przestrzeni cywilizacji miłości. Myślę, że też pomocą była ogromna rzesza modlących się wiernych, a także ogromna grupa podejmująca działania za życiem w różnych Fundacjach i Stowarzyszeniach (także na polu bronienia i przestrzegania prawa).
              Wielu katolików jednak zastanawia stan moralny serc tych braci i sióstr ze Wspólnoty, którzy praktykują a jednocześnie popierają np. aborcję, związki homoseksualne, homoadopcje, eutanazję… Jak to jest możliwe? Bo przecież jest to swoista dwulicowość, moralna schizofrenia, służenie Bogu i szatanowi, cywilizacji życia i śmierci. Niestety także w obecnych czasach jest wielu fałszywych proroków, jest wielki zamęt moralny (relatywizm moralny), pomieszanie pojęć i wartości, i to wszystko sprawia, że wielu wybiera poprawność polityczną nad wiernością Ewangelii, popiera tzw. Kościół Otwarty nad Kościołem Piotrowym (papieży). I smutne jest to, że ich wiara jest strasznie wybiórcza, wybierają sobie z Ewangelii: ze słów Jezusa, z Katechizmu Kościoła Katolickiego, z nauczania papieża Franciszka, tylko to, co im odpowiada i co potwierdza ich tezy. A są to tezy tego świata, nie Pana Boga! A trzeba bardziej słuchać Boga niż świata (ludzi)! A mimo wszystko Bóg nie obraża się na tych braci i siostry, nie odrzuca ich ze Swej Wspólnoty, nie przekreśla ich możliwości nawrócenia. Po raz kolejny, jako przysłowiowy Ogrodnik Figowiec przycina, spulchnia wokół ziemię, obkłada nawozem, a wszystko po to, aby może za rok a może w ostatniej godzinie życia wydać wreszcie owoc nawrócenia i stać się gotowym do życia w Królestwie. I wtedy na Uczcie Niebieskiej wszyscy będą mieć odpowiedni strój, aby zasiąść i ucztować z Królem Królów i Panem Panów. Modlę się i pragnę znaleźć się w niebie, z tymi wszystkimi, którzy dzisiaj błądzą a są powołani razem ze mną do Bożego Królestwa! Nie wiem tylko czy wtedy będą mówić jeszcze o tym, że na tym łez padole popierali aborcję, związki jednopłciowe, pigułki wczesnoporonne, homoadopcje a teraz za to żałują… Może już wtedy nie będziemy mówić o grzechach, o ludzkich słabościach, o zbrodniach wołających do nieba, a tylko będziemy cieszyć się zwycięstwem cywilizacji miłości. I z tego, że człowiek tej właśnie Miłości oddał swe serce, życie i wieczność! Czy to nie wspaniałe oddać Temu wszystko – na wieki?  

 

Na świat bardziej Boży -
    z serca błogosławię

ks. Tomasz Sobolewski
proboszcz

 

 

 

Jego Serce 3 2020

data dodania: piątek, 10.07.2020

Już wkrótce nowy numer Jego Serca!

A w nim:

1. Słowo ks. proboszcza: I Komunia Św. w czasie (po) epidemii...

2. Nie pierwsza to epidemia - Wojciech Budzisz

3. O co naprawdę chodzi z tym koronawirusem? - Krzysztof Łopusiewicz

4. Wiara w czasie pandemii - Renata Lisek 

5. Miłość chrześcijańska w czasach zarazy… - ks. Marcin Cabaj

6. Liturgia domowa w czasach koronawirusa - Lidia Kawa

7. Kościół a epidemia koronawirusa - Karolina Sokołowowska 

8. Plusy i minusy Mszy Świętych w TV i internecie - Joanna Uramowska

9. Ballada o koronowirusie - Daniel Galas

10. Czy wierni wrócą do kościoła po pandemii koronawirusa? - Sylwia Kortus

11. Kilka słów o służbie we Wspólnocie Kościoła w czasie pandemii koronawirusa - Łukasz Linkiewicz

12. Przyjdźcie do mnie wszyscy... (Mt 11,28) świadectwo - Aneta

13. Młodzi uczniowie Chrystusa w dobie kryzysu epidemicznego - Artur Olejniczak 

14. Blaski i cienie szkolnej katechezy - podsumowania 30 lat nauki religii (część 2) - ks. Artur Filipiak 

15. Anna Wojcieszak - katechetka w przedszkolu nr 3 - „Bajkowe Zacisze” 

16. Monika Dębicka - katechetka w przedszkolu

17. Anna Kasperczak - katechetka w przedszkolu nr 5 - „Słoneczko”

18. Piotr Weber - katecheta w przedszkolu i SP Arka

19. Nowi ministranci - ks. Marcin Cabaj

20. Bierzmowanie 2020 - ks. Bartłomiej Smoczyk 

21. I Komunie św. w czasie epidemii: (świadectwa rodziców, dzieci ...) 

A/ 30 maja 2020 r.

B/ 6 czerwca 2020 r.

C/ 13 maja 2020 r. 

D/ 20 maja 2020 r. 

E/ 27 maja 2020 r. 

22. O logice oraz wykonawstwie robót budowlanych w naszym kościele - Mateusz Uramowski 

23. Fotoreportaż z Triduum Parafialnego - Wielki Czwartek / Wielki Piątek / Wielka Sobota - Paweł Kaszczyński

24. Koncerty letnie U Serca Jezusowego - Bartosz Adamski

25. Fotoreportaż Boże Ciało / Odpust NSPJ

26. Kronika parafialna 

Słowo ks. proboszcza:

Kochani Parafianie!


     Od kilku już lat bardzo lubię maj! Tak, bo z jednej strony wszystko pięknie kwitnie zapowiadając zbliżające się lato, a z drugiej strony i na to chciałbym szczególnie zwrócić uwagę – jest czas ostatnich przygotowań do I Komunii Św., samej uroczystej Mszy Św. i Białego Tygodnia. I choć jest to czas bardzo intensywny dla duszpasterza, wymagający wielkiego poświęcenia, to ostatecznie jest on związany z wielką Bożą radością! I choć jesteśmy dopiero na półmetku tegorocznych I Komunii Św. chciałbym podzielić się refleksjami na ten temat.

     Po wybuchu epidemii i jej dość długim trwaniu, z licznymi ograniczeniami, które też dotknęły Kościół, było wiadomo, że I Komunia Św. nie będzie mogła się odbyć w wyznaczonych terminach i w ustalonej formie. Długo czekałem na instrukcje ks. Arcybiskupa, ponieważ nie chciałem podejmować decyzji i ich później zmieniać! Pierwszą propozycją podaną rodzicom były I Komunie Św. indywidualne, maksymalnie do czterech osób i to w ciągu tygodnia. I one mogłyby się odbyć jeszcze w czerwcu! Proponowałem termin wspólny w ostatnią sobotę września, w przypadku gdyby koronawirus, całkowicie stałby się przeszłością. Moja propozycja wychodziła naprzeciw tym rodzicom, którzy uważali, że ich dzieci są już przygotowane do uroczystości, mimo zawieszenia duszpasterskiego przygotowania do sakramentów. W międzyczasie ustawały kolejne obostrzenia dotyczące duszpasterstwa w kościołach i samej liturgii. To się zmieniało, można powiedzieć z godziny na godzinę. I wtedy, po kolejnych modlitwach i szukaniu pomocy u Ducha Świętego, a także dochodzących do mnie głosów rodziców, wpadłem na dość oryginalny pomysł: będziemy mieć. I Komunie Św. w soboty o godzinie 12.00 w grupie 12 dzieci. Taka Apostolska I Komunia Św.,
z dziećmi blisko ołtarza, siedzącymi na krzesełkach w kręgu. Moim zamiarem było też maksymalne uproszczenie przygotowań, ale także samej liturgii. Dobrze się złożyło, że już kilka lat temu została zorganizowana I Komunia Św. w małej grupie, wtedy liczącej 11 osób, siedzących wokół ołtarza. Była to taka próba generalna, ale nie ze wszystkim…

     Pomyślałem sobie, że dwa tygodnie będą bardzo intensywne, ale głównie przeżywane w domu, w rodzinie, z główną rolą kochanych rodziców. I tura miała się odbyć 30 maja, a do pierwszego spotkania doszło z dziećmi i rodzicami w poniedziałek 25 maja o godz. 19.00 w kościele. Wtedy to poinstruowałem wszystkich o zadaniach na ostatni tydzień przed I Komunią Św. Dzieci i rodzice otrzymali białą kopertę z planem tegoż tygodnia. Na każdy dzień jedna karteczka! A w niej zadania, myśli i modlitwy dla dziecka i oddzielnie dla rodziców. Np. plan działania na wtorek: Dla dzieci – Wykonaj w ciągu dnia jeden dobry uczynek (najlepiej, aby o tym nikomu nie mówiąc, a później nie chwaląc się). Wieczorem
w modlitwie podziękuj za wszystkie dobre uczynki. Dla Rodziców – Proszę zorganizować wieczorny seans filmu: Największy z cudów (meksykański film animowany o Spowiedzi Św. i Mszy Św. z 2011 roku). Potem warto porozmawiać o dobrej Spowiedzi Św. i dobrze przeżytej Mszy Św. Pragnąłem jednego, wspólnego wysiłku dzieci i rodziców, aby otworzyć się na łaskę danego nam czasu. W czasie tego pierwszego spotkania mówiłem jeszcze o dwóch sakramentach, które dzieci już niedługo otrzymają, o liturgii samej Mszy Św. i o zaangażowaniu dzieci. Myślałem, że jedno takie spotkanie wystarczy, a jednak w trakcie jego trwania podjąłem szybką decyzję o dodatkowym spotkaniu liturgiczno-duszpasterskim
w środę. I tak ułożył się stały plan pierwszego tygodnia: w poniedziałek i w środę spotkania w kościele, z katechezą ks. Proboszcza i jego przemyśleniami na temat Spowiedzi Św. i Komunii Św., w czwartek I Spowiedź Św., w piątek generalne sprzątanie kościoła (z udziałem dzieci i rodziców), a w sobotę uroczystość I Komunii Św. Miałem swój pomysł na uroczystą I Komunię Św. – z dziećmi zaangażowanymi w liturgię: pokutną, modlitwę powszechną i dary, z rodzicami czytającymi Słowo Boże. Chciałem też, aby na tej Mszy Św. nie było żadnych wierszyków, laurek i podziękowań. Miało być wszystko ukierunkowane na wdzięczność Panu Jezusowi, przychodzącemu w Eucharystii. On i tylko On. Bez książeczek, z rękami złożonymi z możliwością wspólnego uwielbienia po Komunii Św. Po Mszy Św. dzieci otrzymywały błogosławione chlebki, z którymi miały się podzielić na Agapie z rodziną i kolejną kopertą na Biały Tydzień.

     Tym razem każdy dzień miał jedną intencję np. czwartek – dzień wdzięczności za Kościół Powszechny (z rodzeństwem i wychowawcami) z ofiarą na misje! W domu każdy miał
za zadanie przygotować kopertę z ofiarą na dzieci na Misjach (Afryka, Ameryka środkowa, Azja), które nie mają pieniędzy na szkołę, na przyjemności, na lekarstwa… (na kopercie
napis: Mały Przyjaciel Jezusa). Następnie pomodlić się (Ojcze nasz) za te dzieci. Nowością na zakończenie Białego Tygodnia miał być Podwieczorek I komunijny w sobotę o 16.00 w domu parafialnym! W związku z tym, że odpadł rajd rowerowy, który już od kilku lat nam towarzyszył na zakończenie Białego Tygodnia, pojawiła się właśnie taka myśl. I po pięciu już turach mogę powiedzieć, że był to przysłowiowy „strzał w dziesiątkę! Ponad 70% dzieci, z rodzeństwem i rodzicami bierze udział w Podwieczorku, świetnie się bawiąc i nie chcąc kończyć Białego Tygodnia! Na spotkaniu jest miejsce na śpiew, zabawy, skojarzenia, wspomnienia minionych dni i dawnych (refleksje rodziców), a także degustacja zamówionych lodów! I muszę stwierdzić, że kończąc Biały Tydzień z kolejną grupą 12 dzieci, jest mi smutno, że już w takiej zorganizowanej formie się nie spotkamy. Ale widzę już pierwsze owoce tych przygotowań: więcej dzieci jest mi znanych – z rodzeństwem i rodzicami włącznie. Znam ich po imieniu i jesteśmy sobie bliscy – uśmiechamy się do siebie w kościele, ale też i poza nim.

     Doświadczam więc w tym roku epidemii niezwykłej łaski nowych pomysłów duszpasterskich: od nagrania z dziećmi Drogi Krzyżowej na YouTube Jego Serce, po nagrania krótkich katechez dla dzieci i ich rodziców również na YouTube Jego Serce, aby nie marnować czasu w domowym przygotowaniu i wreszcie po nowy program dwóch tygodni z uroczystością I Komunii Św. Dziękuję Bogu za Jego prowadzenie w tym trudnym czasie i za ukazanie możliwości działania dla dobra powierzonych duszyczek. W numerze znajdą się też pierwsze i myślę, że nie ostatnie świadectwa rodziców z tego czasu łaski. Chciałbym prosić wszystkich o modlitwę w intencji tych dzieci i ich rodziców, aby dalej doświadczali ogromnej Bożej
Miłości, ukazywanej w tych dwóch sakramentach: Pojednania i Komunii Św.

Na czas dalszych tur I Komunii Św. i kolejnych Białych Tygodni z serca błogosławię

ks. Tomasz Sobolewski proboszcz

Jego Serce 2 2020

data dodania: sobota, 21.03.2020

W zakrystii i w biurze parafialnym można już dostać nowy numer Jego Serca. Witaj, przez którą jaśnie radość...

Numer całkowicie jest poświęcony Nawiedzeniu Matki Bożej w Ikonie Jasnogórskiej w naszej parafii. Jak wiemy termin 3/4 kwietnia jest już nieaktualny. Nawiedzenie jest zawieszone, przez utrzymujący się stan zagrożenia epidemicznego w naszym kraju. Ale na Matkę Boża cały czas czekamy... jak nie w kwietniu, to w maju, albo w czerwcu, ale będziemy świętować Jej drugą wizytę w naszym mieście.

W numerze znajdziemy następujące artykuły:

1. Koronawirusy wszystkich czasów... - wstępniak ks. Tomasza Sobolewskiego proboszcza

2. O Imieniu Maryi - Joanna Uramowska

3. Ikona Jasnogórska - ujęcie historyczne - Paweł Kaszczyński

4. Malowana modlitwa - Aleksandra Antoniewicz - Kaszczyńska

5. Zewnętrzne przygotowanie się do Nawiedzenia Ikony Jasnogórskiej - Rajmund Pigla

6. Nawiedzenie - przygotować się czy pozwolić się przygotować - ks. Marcin Cabaj

7. Świadectwa po Nawiedzeniu Matki Bożej w Ikonie Jasnogórskiej:

- s. Małgorzata Laskowska SJK

- ks. Zbigniew Uramowski - DKE

- ks. Artur Biegański - parafia w Chwałkowie 

- Kasia z parafii św. Wawrzyńca w Poznaniu

8. Kilka myśli o misjach parafialnych - Krzysztof Łopusiewicz

9. Ballada o czekaniu - Daniel Galas

10. Program Misji św. i Nawiedzenia Matki Bożej w par. NSPJ w Nowym Tomyślu

11. Pieśni Nawiedzenia Matki Bożej

12. Program Misji św. i Nawiedzenia Matki Bożej w par. św. Andrzeja Boboli w Sątopach

13. Ekstremalna Droga Krzyżowa 2020 - Konrad Karafa

14. Półkolonie - zima 2020 - Katarzyna Rekiel 

15. Wiersz: Przed progiem - Antoni Ścieszka

16. Złodziej w sutannie - recenzja filmu - Karolina Sokołowska 

17. Kronika parafialna

18. Fotoreportaż z życia parafii 

Koronawirusy wszystkich czasów…
Kochani Parafianie!

            Przez wieki chrześcijaństwa uważano, że pandemie uznawano za karę Bożą, a jedyne lekarstwa Kościoła na nie stanowiły modlitwa i pokuta. Jest rok 590 - Rzym, właśnie na papieża wybrano Grzegorza. Zarazy, głód, niepokoje społeczne i niszczycielska fala Lombardów dewastowała całe Włochy. Ponadto Italię nawiedziła gwałtowana dżuma, która po zniszczeniach w Bizancjum na wschodzie i ziemi Franków na zachodzie zasiała śmierć na półwyspie i uderzyła w stolicę. Rzymianie dostrzegli w epidemii Bożą karę za zepsucie w mieście. Pp. Grzegorz od samego początku swojego posługiwania wzywał Rzymian do podążania za przykładem skruszonych i pokutujących mieszkańców Niniwy mówiąc: rozejrzyjcie się wokół siebie – oto miecz gniewu Bożego wymierzony w całą ludność. Nagła śmierć wyrywa nas ze świata, dając nam ledwie sekundę. W tym właśnie momencie – ach – jakże wielu z nas ulega pochłonięciu przez zło (tu nieopodal nas), nie mogąc nawet pomyśleć o pokucie. Papież nakazał odprawienie specjalnego nabożeństwa - litanii. Chodziło o procesję całej rzymskiej ludności podzielonej na siedem orszaków zróżnicowanych pod względem płci, wieku i stanu. Procesja ta wędrowała od różnych rzymskich kościołów do Bazyliki Watykańskiej, śpiewając litanię podczas całej trasy. Gdy tłum przemierzał miasto w grobowej ciszy, zaraza osiągnęła punkt kulminacyjny i w ciągu godziny 80 osób padło martwych na ziemi. Jednak Grzegorz nie ustawał ani na sekundę w nawoływaniu do kontynuowania modlitwy i nalegał, by na czoło procesji przenieść obraz Matki Bożej namalowany przez św. Łukasza. Złota legenda Jacopo da Varazze zauważa, że w miarę jak święty obraz posuwał się naprzód, powietrze stawało się zdrowsze i czystsze, a plaga ustępowała, jakby nie mogąc znieść obecności obrazu. Gdy procesja dotarła do mostu łączącego miasta z Mauzeleum Hadriana, nagle usłyszano chór Aniołów śpiewających Regina Coeli, laetare. Po śpiewie aniołowie zgromadzili się wokół obrazu Matki Bożej, a pp. Grzegorz uniósł oczy i ujrzał na szczycie zamku anioła, który po wyschnięciu ociekającego krwią miecza włożył go z powrotem do płaszcza na znak końca kary. Trzeba pamiętać, że jeśli Anioł dzięki apelowi pp. Grzegorza schował swój miecz, co oznaczało, że wcześniej wyciągnął go w celu ukarania grzechów ludu rzymskiego.
            100 lat temu, pomiędzy rokiem 1918 a 1919 szalała w świecie epidemia grypy nazwana później hiszpanką. Co ciekawe, przez dłuższy czas władze w różnych krajach ignorowały ostrzeżenia, a wiele imprez masowych odbywało się bez przeszkód. Sami lekarze wyśmiewali panikarzy i nawoływali do poskromienia prasy bijącej na alarm. Jednak nie minęło wiele czasu, a zaczęło brakować trumien i miejsc na cmentarzach. Ta grypa zabiła nawet 100 milionów ludzi! Zastanawiające jest, że wielu badaczy doszukuje się początków epidemii w północnych Chinach, skąd już w czerwcu 1918 roku donoszono, że choroba przypominająca grypę zaatakowała około 20 tysięcy osób. Wiele decyzji władz było nonszalanckich, a może miało drugie dno, na przykład decyzja filadelfijskiej elity, która – wiedząc o przypadkach choroby – postanowiła nie odwoływać zaplanowanej na 28 września 1918 roku parady, związanej z wypuszczeniem państwowych obligacji wojennych. Mieszkańcy miasta, ogarnięci patriotycznym zapałem, stawili się tłumnie. Udział w pochodzie wzięło 200 tysięcy ludzi. Już trzy dni później, 1635 osób zgłosiło się do szpitali z grypą. Kolejne doby zaczęły przynosić pierwsze ofiary śmiertelne. Teraz wirusa nic nie mogło zatrzymać – nawet wprowadzone z opóźnieniem… zakazy spluwania. Nie tylko filadelfijscy przywódcy zlekceważyli niebezpieczeństwo. W miarę, jak choroba zataczała coraz szersze kręgi, także gdzie indziej wykazywano się całkowitym brakiem wyobraźni. Władze Paryża postanowiły na przykład zamknąć szkoły… ale kawiarnie funkcjonowały, jak dawniej. Efekt? Co najmniej 4 tysiące zmarłych mieszkańców.
            I wreszcie jest rok 2020! Wydaje się, że już na dobre rozgościł się na Starym Kontynencie koronawirus. I słyszymy (to było po Środzie Popielcowej), że w północnych Włoszech zdecydowano się o zamknięciu kościołów, uniemożliwiając wiernym uczestniczenie w obrzędach liturgicznych, ale w tym samym czasie mogą pełną parą pracować centra handlowe, bary i restauracje. Dwa tygodnie później zakaz odprawiania Mszy św. objęto już także Rzym. Czy czekają nas te same ruchy administracyjne w Polsce, przy równoczesnych otwartych galeriach, restauracjach i barach? A może zostaniemy poproszeni przez pasterzy Kościoła do padnięcia na kolana, aby zacząć pokutować za liczne grzechy, które toczą naszą cywilizację i są gorszym koronawirusem, od tego z Chin? Celnie nazwał ten współczesny koronawirus św. Jan Paweł II: Nie możemy przeoczyć faktu, że wraz z kulturą miłości i życia na świecie rozpowszechnia się inna cywilizacja, cywilizacja śmierci, będąca bezpośrednim dziełem szatana i stanowiąca jeden z przejawów zbliżającej się Apokalipsy (31.XII.1993 r. kościół św. Ignacego Loyoli w Rzymie). Cywilizacja śmierci to termin oznaczający obojętną postawę człowieka wobec życia, a jej przejawami są chociażby: aborcja, in vitro, klonowanie człowieka, antykoncepcja, ludobójstwo, eutanazja.
No to jedna z odmian tego toczącego się przez świat zachodni koronawirusa: co 25 sekund ginie na świecie jeden człowiek w wyniku aborcji, dziennie 120 000, a rocznie 50 000 000! Ostatecznie w ostatnich dziesięcioleciach daje to wynik prawie miliarda aborcji! W samej Polsce ustawa stalinowska od 1956 roku do 1993 przyniosła 20 milionów aborcji! Choć Polska jest pierwszym krajem, który w warunkach demokracji odrzuciła prawo proaborcyjne, wciąż jednak nie udało się wprowadzić całkowitego zakazu aborcji. Co gorsze wielu, naprawdę wielu katolików nie uważa tego największym moralnym skandalem tych czasów! Trzeba usłyszeć jeszcze raz na nowo słowa prorokini z Ameryki (Abby Johnson), która w Polsce miała odwagę wypowiedzieć m. in. takie słowa w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia: Polacy, porzućcie kompromis z aborcją! Cały świat na was patrzy! 
            Nie wiem, ilu Polaków będzie zarażonych tym nowym wirusem, kiedy nowy numer Jego Serca dojdzie do waszych rąk? Nie wiem też: ilu już Pan powoła do wieczności zarażonych koronawirusem? Nie mam pojęcia, jak długo będziemy czekać na nową szczepionkę, która opanuje te kolejną pandemię? Ale wiem, że w dniach od 3 do 5 kwietnia gościć będziemy w naszych dwóch parafiach, Kogoś kto stoi ponad wszystkimi (korona) wirusami, epidemiami, pandemiami wszystkich czasów. I jeśli zaprosimy Ją do swoich serc, do swoich rodzin i do naszej parafii i razem z Nią na nowo zaufamy Bożemu Miłosierdziu i Bożej Opatrzności, to nie będziemy pokładać nadziei tylko w nowej szczepionce…

P.S. Najnowszy lek na współczesny koronawirus: trwanie przez 24 h na dobę w stanie łaski uświęcającej, codzienne odśpiewanie Suplikacji (Święty Boże…) za wszystkie zniewagi Boga w naszym Narodzie i przyjęcie raz w miesiącu (najlepiej w I piątek miesiąca) Komunii wynagradzającej.                                        

Ks. Tomasz Sobolewski - proboszcz

 

 

Msze Św.

Niedziele
godz. 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 18.00

w lipcu i sierpniu
godz. 7.00, 9.00, 10.30, 19.00

Dni powszednie
godz. 8.00, 18.00

Święta w dni pracy
godz. 8.00, (11.00 albo 16.00), 18.00

Pierwsze piątki miesiąca
godz. 8.00, 18.00, 19.00

Zobacz więcej

Spowiedź Św.

Dni powszednie, niedziele i święta
15 minut przed Mszą św.

W każdy czwartek
godz. 17.00 - 18.00, 20.00 - 21.00

Pierwszy piątek miesiąca
godz. 15.00 – 17.00; 17.30 – 18.00

Pierwsza sobota miesiąca 
godz. 7.00 - 8.00

Zobacz więcej

Biuro parafialne

Poniedziałek, środa
godz. 16.00 - 17.00

Piątek
godz. 9.00 - 11.00
 

Lipiec i Sierpień:

Poniedziałek, środa
godz. 16.00 - 17.00

Piątek
godz. 9.00 - 11.00

tel.: +48 61 442 20 89

Zobacz więcej

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM